Marion Röst

Marion Röst
OFFLINE

Profiel

Marion Röst

0
1273

Over mij

BK
-
-
DE PROFUNDIS LUX
Philip Peters

Het werk van Marion Röst is hecht verankerd in de traditie, een traditie in dit geval die teruggaat tot de impressionisten. Althans in de zin dat het om licht gaat, om een momentopname van komend en verdwijnend licht. We zijn inmiddels meer dan een eeuw verder en onder veel meer kan het impressionisme verstaan worden als een laatste poging om ‘de werkelijkheid vast te leggen’ als gevolg van theoretisch en empirisch onderzoek naar hoe die werkelijkheid eigenlijk in elkaar zat en die bleek niet vast en statisch te zijn, maar opgebouwd uit deeltjes en uiterst veranderlijk.
Marion Röst maakt gebruik van de visuele verworvenheden die daaruit voortvloeiden en combineert die met resten Romantiek en een meer eigentijdse individualiteit. De momentopnamen die we te zien krijgen, van wat dan ook – vazen, spiegels, andere voorwerpen, bossen, luchten e.d. – zijn persoonlijke beelden die ons in termen van natuur en object worden voorgeschoteld maar in feite vooral een innerlijk leven representeren.
Het verlenen van menselijke eigenschappen aan niet-menselijke grootheden (zoals de natuur of een schaal fruit) staat bekend als the pathetic fallacy en daarmee zijn buitenmenselijke entiteiten dus bevorderd tot materiaal. De manier waarop ze visueel worden geïnterpreteerd communiceert betekenis aan de beschouwer.
Vanuit dat oogpunt schijnt het mij toe dat al deze schilderijen van Marion Röst een grootste gemene deler hebben en dat is, opnieuw, het licht. Niet het ‘realistische’ licht, maar het licht als symbool. Wie het werk goed bekijkt zal zien dat het niet uitsluitend uit licht bestaat, maar dat het licht hier schijnt in de duisternis. Dat geldt ook voor het clair-obscur van Caravaggio of Rembrandt, maar het doel is totaal verschillend. Het betreft hier een directe vertaling van een persoonlijke, emotionele ervaring en misschien ook, door schade en schande wijs geworden, van een levensvisie, een overtuiging.
Boven een duister landschap (het zou ook een golvende zee kunnen zijn) breekt de lucht in stralende rijk gekleurde structuren, in niet nader gedefinieerde (relatieve) duisternis worden half-abstracte, rijke decoraties zichtbaar, patronen die licht veroorzaken, in een duister woud verschijnt een soort zwevende edelsteen.
In sommige werken lijkt de wereld haast in brand te staan, niet de brand van de apocalyps in welke vorm dan ook, maar die van verwarmende schoonheid – soms in een ‘kader’ van struweel, soms over het hele beeldvlak heen, alsof het eruit wil breken, alsof deze wilde schoonheid aan geen beperkingen onderhevig is.
Het licht kent vele nuances: soms is het rustig en veilig, soms is het verheugend en vrolijk, dan weer heet en heftig. Maar altijd gaat het over levenskracht. Het leert ons dat ook in duistere momenten het licht er is en dus kan worden opgeroepen, ter vertroosting en voor visueel avontuur.
Ieder schilderij is een ontdekkingsreis naar steeds nieuw licht, naar eeuwig licht dat tegelijkertijd altijd nieuw zal blijven als het je plotseling raakt, naar licht als een altijd hoopvol moment in de schijnbare chaos van menselijke beslommeringen. En dat licht schijnt in onszelf, in welke visuele context het ook geplaatst wordt, waarvan de hier uitgekozen werken maar enkele voorbeelden vormen. Maar je moet kijken om het te zien. Het licht toont zich het felst en puurst in (de naweeën van) de duisternis, zijn tegendeel en complement: want zonder duister kan licht niet als zodanig worden waargenomen. Licht en duister zijn delen van hetzelfde geheel: het menselijk bestaan.
ArtikelCategorieAangemaakt
Deze gebruiker heeft geen artikelen.
TitelCategorieAangemaakt
Deze gebruiker heeft geen blogs
Marion Röst
Den Haag

Contact

0624912835
-
-
-
-